„Frantic” Polańskiego – życie w świecie pozorów

Frantic

 

Tytuł: „Frantic”

Rok produkcji: 1988

Reżyseria: Roman Polański

Obsada: Harrison Ford, Emmanuelle Seigner, Betty Buckley, Dominique Pinon, John Mahoney, David Huddleston i inni

 

„Frantic” Romana Polańskiego to trzymający w napięciu sensacyjny thriller wzorowany na schemacie opowieści w stylu Alfreda Hitchcocka. Film wyróżniają zawiła intryga, niespodziewane zwroty akcji i niemal halucynacyjny, tajemniczy klimat, a to wszystko zostało zwieńczone rewelacyjnym aktorstwem oraz sugestywną muzyką Ennia Morricone. Dzieło Polańskiego z Harrisonem Fordem i Emmanuelle Seigner w obsadzie demaskuje przed widzem mroczny świat pozorów, w który na co dzień zostajemy uwikłani również my sami.

„Frantic” Romana Polańskiego – dreszczowiec w stylu Hitchcocka

Roman Polański zrealizował dzieło „Frantic” w 1988 roku. Film spotkał się z ciepłym przyjęciem krytyków. Doceniono absorbującą fabułę, misterną intrygę kryminalną, a także niezwykłą atmosferę mistycyzmu, łączącą na przemian tajemniczość i napięcie z romantyczną aurą paryskich ulic. Amerykańska krytyk filmowa Pat Collins okrzyknęła „Frantic” mianem „najlepszego filmu Polańskiego”.

Niestety, sukces artystyczny produkcji nie szedł w parze z zachwytem publiczności – w roku premiery „Frantic” poniósł komercyjną klęskę. Po latach można jednak zauważyć, że dzieło Polańskiego cieszy niesłabnącym zainteresowaniem, zyskując coraz wyższe noty widzów, a także będąc wymienianym wśród najlepszych pozycji w kinowym dorobku legendarnego reżysera.

Frantic film

Polański w filmie „Frantic” wyraźnie operuje schematem opowieści wypracowanym przez mistrza suspensu Alfreda Hitchcocka. Podobnie jak w kinie reżysera „Północy, północnego zachodu” główną osią fabuły staje się tu historia niewinnego człowieka, uwikłanego w kryminalną zagadkę, której rozwiązanie okaże się śmiertelnie niebezpieczną grą. Również tak samo jak w twórczości Hitchcocka główny bohater „Frantic” nie może liczyć na pomoc policji, zostaje poddany najcięższej próbie, w której towarzyszy mu obdarzona silnym charakterem postać kobieca. Ponadto Polański we „Frantic” doprowadza filmowy suspens do perfekcji, wywołując w odbiorcach szereg emocji i postaw – od niepokoju i skupienia po wzburzenie i poznawczą niepewność.

Frantic Polański

„Frantic”, czyli Amerykanin w Paryżu

Głównym bohaterem filmu „Frantic” jest stateczny Amerykanin, doktor Richard Walker (Harrison Ford), który wraz z żoną przybywa do Paryża, aby wziąć udział w konferencji medycznej. Zmęczeni daleką podróżą małżonkowie zatrzymują się w jednym z francuskich hoteli, gdzie wkrótce odkrywają, że ich walizka została podmieniona.

Niespodziewanie znika również żona Richarda, która po odebraniu sekretnego telefonu opuszcza pokój hotelowy, rozpływając się bez śladu. Doktor Walker jest przekonany, że jego ukochana została uprowadzona, jednak jego argumenty zostają zignorowane przez miejscową policję. Richard wszczyna więc prywatne śledztwo, które okaże się śmiertelnie niebezpieczną siecią intryg z pozoru niemożliwych do rozwikłania. Wkrótce w zaciekłych poszukiwaniach żony bohaterowi zaczyna towarzyszyć tajemnicza i zjawiskowo piękna Michelle (w tej roli hipnotyzująca Emmanuelle Seigner).

Frantic 1988

„Frantic” – duszny świat pozorów

Roman Polański dziełem „Frantic” wprowadza nas do świata intryg oraz pozorów, wpisanych niejako w koncepcję naszej egzystencji. Niewyjaśnione zniknięcie pani Walker, zaciekłe poszukiwania jej męża, a także halucynacyjna aura spowijająca całą produkcję tworzą metaforę ludzkiego życia i poznawczych ograniczeń człowieka, który w dążeniu do prawdy ponosi druzgocącą klęskę. Nasze życie również opiera się na grze pozorów, jesteśmy karmieni kłamstwem, a uświadomienie sobie tego faktu wcale nie polepsza naszej sytuacji przez wzgląd na niemożność pojmowania niektórych zjawisk w świecie oraz uzyskania odpowiedzi na kluczowe pytania o jego sens – zdaje się powiadać z ekranu Polański.