OldCamera.pl » GWIAZDY FILMU » Aktorki » Jane Wyman – 5 najlepszych ról aktorki

Jane Wyman – 5 najlepszych ról aktorki

Jane Wyman

Jane Wyman

Jane Wyman (1917-2007) była wybitną amerykańską aktorką o wszechstronnych umiejętnościach. Obdarzona pięknym głosem i świetnie odnajdująca się w tańcu charyzmatyczna gwiazda debiutowała na wielkim ekranie w latach 30. XX wieku, grając początkowo niewielkie role w luźnych komediach. Jednak już w kolejnej dekadzie Wyman dowiodła swych zdolności dramatycznych, zdobywając przychylność krytyków i coraz większą popularność wśród odbiorców.

W sumie w trwającej pół wieku karierze aktorskiej otrzymała cztery nominacje do Oscara (i jedną statuetkę) i trzy Złote Globy, z czego ostatni w 1984 roku za rolę Angeli prowadzącej winnice w głośnym serialu „Falcon Crest”. Na ślubnym kobiercu stawała czterokrotnie (przy czym dwa razy z tym samym mężczyzną, Fredem Kargerem), a jej drugim mężem był przyszły prezydent Stanów Zjednoczonych Ronald Reagan.

Jane Wyman – filmy

1. „Johnny Belinda” (reż. Jean Negulesco, 1948)

W ciągu swej blisko półwiecznej kariery Jane Wyman była czterokrotnie nominowana do Nagrody Akademii. Zasłużonego Oscara otrzymała natomiast w 1949 roku za przejmującą rolę w dramacie „Johnny Belinda”. Była to jedyna statuetka w jej imponującym dorobku aktorskim. Występ Jane zyskał znakomite noty krytyków i okazał się najważniejszą, przełomową kreacją w jej aktorskim dorobku. I zapewne jedną z najtrudniejszych.

Jane Wyman gra tutaj głuchoniemą dziewczynę, która żyje w dysfunkcyjnej rodzinie. Ojciec i ciotka Belindy nie poświęcają jej należytej uwagi. Wkrótce na zaniedbaną kobietę zwraca uwagę doktor Richardson, który postanawia jej pomóc, ucząc Belindę języka migowego. Gdy w życiu bohaterki następuje przełom, a jej bliscy zmieniają swoje zachowanie na lepsze, Belinda doświadcza traumatycznego zdarzenia – zostaje zgwałcona przez sąsiada i zachodzi w ciążę. To jednak dopiero początek jej dramatów: po urodzeniu dziecka napastnik stara się przejąć nad nim opiekę, próbując dowieść przed sądem, że głuchoniema kobieta będzie złą matką…

2. „Stracony weekend” („The Lost Weekend”, reż. Billy Wilder, 1945)

W przejmującym dziele Billy’ego Wildera Jane Wyman udowodniła ogrom swego potencjału dramatycznego. „Stracony weekend” to obraz podejmujący problematykę alkoholizmu i niezwykle trudnej walki z uzależnieniem, a także twórczych frustracji i życiowych niepowodzeń, które przyczyniają się do upadku głównego bohatera. Film uhonorowano czterema Oscarami oraz Grand Prix Festiwalu w Cannes. Scenariusz produkcji stanowił adaptację uznanej powieści Charlesa R. Jacksona o tym samym tytule.

Bohaterem „Straconego weekendu” jest Don Birnam (porażająca kreacja Raya Millanda) – niespełniony pisarz, który nie radząc sobie z wewnętrzną frustracją i niezaspokojoną ambicją coraz częściej zagląda do kieliszka. Wkrótce problem alkoholowy Dona przeradza się w poważną chorobę i uzależnienie. W przezwyciężeniu nałogu pomagają mu kochający brat i dziewczyna Helen. Jane Wyman sportretowała tu ukochaną Dona, wspierającą mężczyznę do ostatnich chwil, nawet mimo jego odwrócenia się od bliskich. Jej rola jest wyważona i naturalna. Do historii przeszedł również strój aktorki – futro z cętkami lamparta, które pełni w filmie również symboliczną funkcję.

3. „Szklana menażeria” („The Glass Menagerie”, reż. Irving Rapper, 1950)

Jedna z najlepiej rozpoznawalnych ról w artystycznym dorobku Jane Wyman. „Szklana menażeria” to ekranizacja wyśmienitej sztuki Tennessee Williamsa, wystawionej na Broadwayu w 1945 roku. Film Irvinga Rappera jest pierwszą z wielu ekranizacji dramatu Williamsa – w kolejnych latach ich reżyserii podejmowali się m.in. Anthony Harvey (w 1973 roku) czy Paul Newman (1987) obsadzając w głównych rolach kolejno Katharine Hepburn i Joanne Woodward.

„Szklana menażeria” opowiada o kilku dniach z życia rodziny Wingfieldów – roztrząsającej przeszłość matce, unikającym pracy i snującym wielkie marzenia synu oraz niepełnosprawnej córce Laurze (w tej roli Jane Wyman). Dziewczynka jest nieśmiała i unika kontaktów z rówieśnikami, ma za to imponującą kolekcję szklanych figurek. Wkrótce matka znajduje sposób na uporanie się z problemami finansowymi rodziny – postanawia wydać Laurę za mąż. Kandydat musi jednak spełniać trudne wymagania i odnaleźć wspólny język z nietypową dziewczyną.

4. „Trema” („Stage Fright”, reż. Alfred Hitchcock, 1950)

Jane Wyman w wymagającej roli kreowanej pod okiem mistrza suspensu, Alfreda Hitchcocka. „Trema” to interesująca opowieść kryminalna, w której aktorka stworzyła portret Eve Gill – początkującej aktorki, której przyjaciel Jonathan staje się głównym podejrzanym w sprawie zabójstwa męża swojej kochanki. Eve postanawia pomóc ukrywającemu się przed policją mężczyźnie. Aby oczyścić jego imię, stara się na własną rękę rozwikłać tajemnicę morderstwa. W tym celu zdobywa zatrudnienie u kochanki mężczyzny, pięknej gwiazdy estrady Charlotte Inwood (w tej roli zjawiskowa Marlene Dietrich). Wkrótce jej podejrzenia padają na samą artystkę…

5. „Wszystko, na co niebo zezwala” („All That Heaven Allows”, reż. Douglas Sirk, 1955)

Jedno z dwóch ekranowych spotkań Jane Wyman z ówczesnym bożyszczem kobiet, Rockiem Hudsonem. Hollywoodzcy aktorzy współpracowali ze sobą już w poprzednim roku przy okazji melodramatycznego obrazu „Wspaniała obsesja”. To jednak film „Wszystko, na co niebo zezwala” stanowi wielki popis wybitnych zdolności tego duetu. Jane Wyman wciela się tutaj we wdowę z dwójką dzieci, która staje przed trudnym życiowym wyborem.

Cary Scott to zamożna wdowa po biznesmenie, która obraca się w kręgach śmietanki towarzyskiej. Kobieta nie może narzekać na brak adoratorów. Jej znajomi i dwójka dorosłych już dzieci liczą, że Cary zdecyduje się poślubić ich faworyta – dobrze sytuowanego Harveya. Tymczasem serce bohaterki skrada prosty ogrodnik, Ron Kirby (w tej roli Rock Hudson), a to spotyka się ze sprzeciwem jej bliskich. Czy Cary odważy się zawalczyć o miłość, a w szerszym ujęciu – samą siebie, nie zważając na opinię innych osób? „Wszystko, na co niebo zezwala” to obraz krępujących konwenansów, które mogą stanąć na drodze prawdziwej miłości.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *