Johnny Depp – „zły chłopiec” z Hollywood

Johnny Depp

„Jestem nieśmiały. Mam paranoję. Nazwijcie to sobie jak chcecie. Nienawidzę sławy. Zrobiłem wszystko, co mogłem, by jej uniknąć” – Johnny Depp

Johnny Depp – ekranowy buntownik, „zły chłopiec” i wrażliwy outsider – to jeden z najbardziej utalentowanych współczesnych aktorów, a także wielka gwiazda filmowa. Jest również jednym z najlepiej zarabiających przedstawicieli swojej profesji. Magazyn „People” dwukrotnie okrzyknął Johnny’ego Deppa najseksowniejszym mężczyzną na świecie. Jego kariera i burzliwe życie prywatne są równie intrygujące, jak sama osoba artysty, który od dziecka był ekscentrycznym samotnikiem łamiącym wszelkie reguły.

„Beksa”

„Jest jednym z najbardziej interesujących ludzi, jakich spotkałem w całym moim życiu” – Vincent Gallo

Johnny Depp, a właściwie John Christopher Depp II, przyszedł na świat 9 czerwca 1963 roku w Owensboro w stanie Kentucky. W jednym z wywiadów aktor wyznał, że korzenie jego rodu sięgają indiańskiego plemienia Czirokezów. Ojciec Johnny’ego był inżynierem, a matka, Betty Sue Palmer, pracowała jako kelnerka. Johnny był ich czwartym, najmłodszym potomkiem. Przez większość dzieciństwa aktora, wpisywali się oni w typowy schemat małomiejskiej amerykańskiej rodziny, z tą różnicą, że bardzo często się przeprowadzali, czasami pomieszkując w przydrożnych motelach. Zdaniem niektórych biografów być może to owa niestabilność wynikająca z braku stałego domu wpłynęła na buntowniczą naturę Johnny’ego.

Depp był trudnym dzieckiem. Już w wieku dwunastu lat został nałogowym palaczem, a jako nastolatek miał też spróbować wszystkich dostępnych mu narkotyków. Rodzice Johnny’ego rozwiedli się po wcześniejszych awanturach, gdy ten miał piętnaście lat. On sam przerwał swą edukację rok później, poświęcając się karierze rockmana. „Muzyka była jak życie. Znalazłem powód, by żyć” – wspominał licealne lata Johnny. Problemy rodzinne pchnęły go do aktów samookaleczenia, z czego do dziś pozostały liczne blizny. Niewątpliwie bliska relacja łączyła chłopaka z matką. Zawsze wstawiała się za swoim synem i dbała o serdeczne kontakty. To właśnie Betty Sue kupiła mu pierwszą gitarę. Johnny nigdy o tym nie zapomniał. Będąc sławnym, zabierał matkę na czerwony dywan, dbał również o jej finansowe zaplecze. Za pierwszą uzyskaną gażę Depp w podzięce kupił dla Betty dom.

W 1983 roku Johnny poślubił siostrę kolegi z kapeli, Lori Anne Allison. Rozwiedli się zaledwie dwa lata po ślubie, jednak relacja z Lori okazała się kluczową dla jego przyszłej kariery aktorskiej. To ona poznała bowiem Deppa z Nicolasem Cage’em, który z kolei przedstawił go kilku producentom.

Johnny Depp biografia

Johnny Depp – 21 Jump Street

Johnny debiutował rolą Glena Lantza w kultowym już horrorze Koszmar z ulicy Wiązów (Wes Craven, 1984). Prawdziwy wybuch popularności aktora nastąpił zaś po jego udziale w serialu 21 Jump Street (1987) emitowanym przez stację Fox. Depp zagrał tam tajnego oficera policji, a rola uczyniła go idolem amerykańskich nastolatków. Sam aktor wprost nie cierpiał presji na planie 21 Jump Street i starał się robić wszystko, aby… wyrzucono go z obsady. Pewnego razu przyszedł na plan w przebraniu Eltona Johna, w butach na platformie i peruce. Wyraźnie sugerował, że gardzi całym programem. Na zawsze zraził się też do ról telewizyjnych. „Pamiętam jak sobie powtarzałem: Człowieku, kiedy się już od tego uwolnię, będę robił tylko te rzeczy, które zechcę. Podążę drogą, którą wybiorę!” – komentował swą niechęć do serialu aktor. Twierdził, że twórcy chcieli uczynić z niego opłacalny produkt. Johnny buntował się wobec takiego podejścia. Wybrał drogę z dala od komercji.

Johnny Depp – wrażliwy outsider

„Johnny jest bardzo niehollywoodzki, ponadto jest wielbicielem angielskiego stylu gry aktorskiej: po prostu idzie i robi to, co powinien” – Robbie Coltrane

Po zakończeniu pracy w 21 Jump Street Johnny odetchnął z ulgą. Postanowił, że od tego momentu będzie wybierał ambitniejsze, artystyczne produkcje, które nie są nastawione wyłącznie na zysk. W 1990 roku otrzymał tytułową rolę w pięknym obrazie Tima Burtona Edward Nożycoręki. Talent Johnny’ego rozkwitł w pełni. Zerwał z etykietą bożyszcza nastolatków i udowodnił, że posiada wielki talent. Postać Edwarda została sportretowana z niezwykłą wrażliwością, bohater Deppa to nieśmiały, wyobcowany chłopiec-cyborg niemogący odnaleźć się w świecie zwykłych ludzi. Kreacja Johnny’ego wzrusza i budzi współczucie. Edward Nożycoręki zainicjował wieloletnią przyjaźń i współpracę aktora z reżyserem Timem Burtonem.

W tym samym roku światło dzienne ujrzał musical Beksa (John Waters, 1990), w którym Depp stworzył pamiętną rolę buntownika Walkera. W rzeczywistości to nie aktor wykonywał partie śpiewane; w trakcie montażu filmu podłożono głos innego wykonawcy. W latach 90. minionego stulecia Johnny kreował pasjonujące role wrażliwych outsiderów i wykluczonych przez społeczeństwo odmieńców. W poruszającym dramacie Co gryzie Gilberta Grape’a? (Lasse Hallstrom, 1993) zagrał opiekującego się chorym umysłowo bratem i otyłą matką tytułowego Gilberta. U jego boku wystąpił młody Leonardo DiCaprio w niezapomnianej roli Arniego. Podobno po każdym zakończeniu zdjęć Johnny przepraszał aktorkę Darlene Cates za obraźliwe uwagi swojego bohatera pod jej adresem. Po premierze tego dzieła wyznał, że nie ma w zwyczaju oglądać własnych filmów. Z kolei w pasjonującym komediodramacie Benny i Joon (Jeremiah S. Chechik, 1993) Depp stworzył fantastyczny portret cudacznego ekscentryka Sama.

Depp

Johnny Depp – Co gryzie Gilberta Grape’a

Kolejne lata przyniosły ponadczasowe kreacje Johnny’ego Deppa w takich filmach jak Arizona Dream (Emir Kusturica, 1993), Ed Wood (Tim Burton, 1994), Don Juan DeMarco (Jeremy Leven, 1994), Truposz (Jim Jarmusch, 1995) czy Donnie Brasco (Mike Newell, 1997). Depp stanął również za kamerą, czego efektem był jedyny wyreżyserowany przez niego film Odważny z 1997 roku. Obraz brał udział w konkursie głównym na festiwalu w Cannes. Johnny zagrał tam również główną rolę. To film niezwykle angażujący widza pod względem emocjonalnym, budzący jednocześnie fascynację, wzruszenie, obrzydzenie i zachwyt. Odważny zdobył pozytywne recenzje w Europie, jednak amerykańska krytyka nie pozostawiła na Johnnym suchej nitki. Aktor odebrał to jako atak na jego własną osobę, a nie konstruktywną opinię. Postanowił nie wyświetlać swojego filmu w Ameryce. Zniechęcił się również do reżyserii i postanowił więcej nie wracać do tej aktywności.

W 1998 roku Johnny wystąpił jako Raoul Duke w surrealistycznym dziele okraszonym narkotycznym klimatem Las Vegas Parano (Terry Gilliam), traktującym o pogoni za ziszczeniem amerykańskiego snu. Następnie wcielił się w astronautę, który po powrocie z misji kosmicznej wydaje się nie być sobą, w thrillerze science fiction Żona astronauty (Rand Ravich, 1999). Dobrą rolą okazał się również występ w satanistycznym horrorze Romana Polańskiego Dziewiąte wrota (1999). Johnny zapisał się też na kartach historii świetną kreacją policjanta w mrocznej historii Tima Burtona Jeździec bez głowy (1999). Chroniony kuloodpornym strojem samodzielnie wykonywał tam manewry kaskaderskie. W 2000 roku zagrał jednocześnie rolę porucznika i transwestyty Bon Bona w dramacie Zanim zapadnie noc (Julian Schnabel). Jedną z najlepszych ról w swej karierze stworzył natomiast w biograficznym filmie Teda Demme’a Blow (2003), gdzie zagrał George’a Junga dorabiającego się fortuny na handlu narkotykami. U jego boku wystąpiła Penelope Cruz.

Johnny Depp filmy

Johnny Depp i Penelope Cruz w Blow

Kapitan Jack Sparrow

„Był niedoceniany przez tak długi czas, lecz będzie długowieczny – to taki wynagradzający dreszcz emocji widzieć, że w końcu zdobywa uznanie, na które tak zasługuje” – Dustin Hoffman

Kapitan Jack Sparrow to już nieodłączny element popkultury, produkt sam w sobie i najsłynniejsze wcielenie Johnny’go Deppa. Dołączając do obsady Disneyowskiej produkcji aktor zerwał tym samym z klasą artystycznych filmów, do których jak dotąd wyłącznie się angażował. Johnny Depp został hollywoodzką gwiazdą i jednym z najlepiej opłacanych aktorów w historii. Komercyjna opowieść o przygodach pirata nie pozbawiła jednak Johnny’ego możliwości do ukazania swego wielkiego talentu. Depp stał się Kapitanem Jackiem Sparrowem, dopracował jego postać w najdrobniejszych szczegółach i uczynił z niej wyrazistą, niepowtarzalną ikonę współczesnego kina.

Johnny nie tylko zarobił fortunę na roli Kapitana, ale też doskonale się bawił w czasie pracy na planie. „Frajda, którą dało mi odgrywanie tego bohatera, jest doprawdy niemal nieprzyzwoita” – wyznał aktor. Kapitan Sparrow łączy też cechy dotychczasowych bohaterów Deppa – on również jest ekscentrycznym samotnikiem, szaleńcem z głową pełną odważnych pomysłów. Przy tym wszystkim to poczciwy bohater o dobrym sercu i dużej wrażliwości, którą skrywa przed światem pod maską Kapitana. Jego jedyną miłością jest morze, a prawdziwą słabością – rum…

Po raz pierwszy Johnny Depp zagrał Kapitana Jacka Sparrowa w otwierającej cykl części Piraci z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły (Gore Verbinski, 2003), za co wyróżniono go pierwszą z trzech w karierze nominacji do Oscara. Następnie powstały dwie kontynuacje, także wyreżyserowane przez Gorea Verbinskiego Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka (2006) i Piraci z Karaibów: Na krańcu świata (2007). W 2011 roku światło dzienne ujrzała czwarta część serii Piraci z Karaibów: Na nieznanych wodach (Rob Marshall), jednak obsada produkcji uległa znaczącej zmianie – z historii o piratach odeszli Orlando Bloom oraz Keira Knightley.

Johnny Depp Piraci z Karaibów

Johnny Depp jako kapitan Jack Sparrow

Piąta część uniwersum miała natomiast premierę w 2017 roku, nosząc tytuł Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara (Joachim Ronning/ Espen Sandberg) i to jak dotąd najsłabsza odsłona tej serii. W ostatniej części sceny z udziałem Kapitana Sparrowa zostały znacznie ograniczone, a jego rola straciła na znaczeniu – twórcy zamienili Jacka w podupadłego pijaka, utrudniającego aktywność pozostałych postaci. Do tej pory to Kapitan Jack Sparrow, choć nietrzeźwy i ściągający nieprzyjemności na swych kompanów, ostatecznie wyciągał wszystkich z opresji i to on stawał się niepodważalnym bohaterem historii. Aktualnie powstająca część serii nie przewiduje natomiast Johnny’ego Deppa w obsadzie… Piraci z Karaibów bez Kapitana Jacka Sparrowa nigdy nie będą już tym samym filmem.

Wzloty i upadki

„Ten człowiek gra z taką perfekcją, że może zagrać każdą ze sztuk Szekspira. Jest bez wątpienia jednym z najlepszych aktorów wszech czasów” – J. P. Donleavy

Sukces Piratów z Karaibów i doskonała kreacja Johnny’ego jako Kapitana Jacka Sparrowa uczyniły z niego gwiazdę największego formatu. Wystąpił w Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2 (Robert Rodriguez, 2003), a także u boku Kate Winslet w Marzycielu (Marc Forster, 2004), za który po raz drugi nominowano go do Oscara. Świetną kreację stworzył też w thrillerze Sekretne okno (David Koepp, 2004), będącym adaptacją prozy Stephena Kinga. Zagrał tam rozwodzącego się pisarza Morta Raineya, popadającego w coraz większy obłęd.

2005 rok przyniósł znaną rolę Willy’ego Wonki w produkcji Tima Burtona Charlie i Fabryka Czekolady. To wtedy udzielił też głosu postaci Victora z animacji Burtona Gnijąca panna młoda. Dwa lata później artyści znów współpracowali ze sobą na planie mrocznego musicalu Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street (2007), gdzie zagrała również fantastyczna Helena Bonham Carter, prywatnie partnerka Burtona. Tym razem Johnny już naprawdę wykonywał partie śpiewane, a jego udany występ nagrodzono jedynym Złotym Globem w karierze. Akademia ponownie nominowała go do Oscara. Jeden z kompozytorów Sweeney Todda, Stephen Sondheim obawiał się, że śpiew Deppa będzie zbyt „rockowy”. Ostatecznie interpretacja aktora go oczarowała.

Johnny Depp życiorys

Johnny Depp Alicja w Krainie Czarów

Komercyjnymi sukcesami okazały się filmy Johnny’ego Deppa Wrogowie publiczni (Michael Mann, 2009), Turysta (Florian Henckel von Donnersmarck, 2010), gdzie wypadł dość sztywno u boku Angeliny Jolie i filmowa wersja 21 Jump Street (Phil Lord, 2012), w której zagrał niewielką rolę.

Do niezbyt udanych produkcji Deppa z ostatnich lat można natomiast zaliczyć Parnassusa (Terry Gilliam, 2009), Dziennik zakrapiany rumem (Bruce Robinson, 2011), Transcendencję (Wally Pfister, 2014) czy Bezwstydnego Mortdecaia (David Koepp, 2015). Jak wyznał sam aktor, ma świadomość, że nie zawsze grywa w ambitnych i dobrych filmach, jednak, jak stale powtarza, taki jest jego zawód i czasami zwyczajnie chce zarobić „dobre pieniądze”. Udane kreacje Deppa to również rola Szalonego Kapelusznika i wampira Barnabasa Collinsa z obrazów Tima Burtona Alicja w Krainie Czarów (2010) oraz Mroczne cienie (2012). Świetnie wypadł w przygodowym westernie od Disneya Jeździec znikąd (Gore Verbinski, 2013) jako Tonto. Johnny’ego Deppa możemy podziwiać również jako Gellerta Grindewalda w serii Fantastyczne zwierzęta (2016 i 2018) według scenariusza J. K. Rowling. W 2017 roku aktor zagrał w nowej wersji Morderstwa w Orient Expressie (Kenneth Branagh).

Wampir z Hollywood

To muzyka, a nie aktorstwo jest jednak największą miłością Johnny’ego Deppa. W młodości marzył o zostaniu gwiazdą rocka. Pierwszą gitarę podarowała mu matka, która kupiła sprzęt za ciężko zarobione pieniądze, gdy Johnny miał dwanaście lat. W latach 80. i 90. XX wieku Depp był członkiem kilku kapel, m.in. The Kids, Rock City Angels czy P. Współpracował też ze słynnym zespołem Oasis. Jego talent można zaobserwować w produkcji Czekolada (Lasse Hallstrom, 2000), gdzie aktor samodzielnie grał na gitarze, a dodatkowo nagrał dwie piosenki, które zasiliły ścieżkę dźwiękową filmu.

Johnny od lat przyjaźni się z kontrowersyjnym muzykiem Marilynem Mansonem. Udzielając wywiadu dla magazynu „NME” w 2017 roku Manson na widok fotografii Deppa powiedział: „Wygląda tu smutno. Wiecie dlaczego? Bo nie ma go tutaj ze mną, bo jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi”. Artyści wielokrotnie łączyli siły na scenie podczas koncertów grupy Mansona, gdzie Johnny gościnnie grał na gitarze. Wspólnie nagrali cover kawałka Carly Simon „You’re So Vain”, który znalazł się na albumie Marilyn Manson Born Villain (2012). Johnny Depp wystąpił również w dwóch teledyskach zespołu promujących płytę Heaven Upside Down (2017), SAY10 i Kill4Me.

Od 2015 roku aktor współtworzy natomiast grupę Hollywood Vampires wraz z legendami rocka Alice Cooperem, Joe Perrym oraz Tommym Henriksenem. Zespół wydał jak do tej pory dwa albumy: Hollywood Vampires (2015) i Rise (2019). Johnny Depp jest gitarzystą grupy, a okazjonalnie – również wokalistą. Nigdy nie traktował muzyki, jako sposobu zarabiania na życie i jak twierdzi, to być może z tego powodu jego pasja i miłość do gitary są dziś równie silne, co w wieku nastoletnim.

Miłość, kontrowersje i konflikty z prawem

„Johnny wydaje się szczęśliwy z powodu swojego ostatnio poukładanego życia, ale jest zbyt mądry, by wpadać w euforię. Ma za duże skłonności do spacerowania na krawędzi nad przepaścią. W głębi duszy jest odludkiem” – Hunter S. Thompson

Johnny Depp tworzył wizerunek „bad boya” nie tylko na wielkim ekranie. Artysta w życiu prywatnym również zasłynął z ekscentryczności, a niekiedy porywczości i skandalu. W 1994 roku zdemolował pokój w jednym z hoteli w Nowym Jorku. Za przyczynę burdy obwiniał… pancernika, który ponoć skrył się w szafie. Johnny’ego aresztowano, a po latach właściciel hotelu skontaktował się z jego agentką, dziękując za całe zajście. „To było dla nas takie wspaniałe, że Johnny został aresztowany w naszym hotelu i wysłany do więzienia. Nie możesz sobie wyobrazić, jaki zrobiliśmy na tym biznes!” – mówił właściciel.

Depp zaliczył również scysję z natrętnym paparazzo, którego miał zaatakować. Powszechnie znana jest jego sympatia do alkoholu i narkotyków. Podobno panicznie boi się klaunów i uwielbia zabawę lalkami Barbie, która pobudza wyobraźnię. Jest również posiadaczem trzech wysp na Bahamach i kolekcjonerem obrazów, a wraz z Marilynem Mansonem dzieli zainteresowanie postacią Hitlera. Depp zasłynął również z działalności charytatywnej – wspomagał finansowo szpitale, a w przebraniu Jacka Sparrowa odwiedzał dziecięce oddziały.

Johnny Depp życie prywatne

Johnny Depp i Vanessa Paradis

„Czy jestem romantyczny? Widziałem Wichrowe wzgórza 10 razy. Jestem romantyczny” – powiedział o sobie Johnny Depp. Aktor poza licznymi kontrowersjami zasłynął ze swych głośnych romansów. Był związany m.in. z top modelką Kate Moss czy aktorką Winoną Ryder, z którą zagrał w Edwardzie Nożycorękim. Imię tej drugiej Johnny postanowił sobie wytatuować, dodając dopisek „forever”. Gdy związek się zakończył, Johnny zmodyfikował tatuaż tak, że powstała słynna inskrypcja „Wino forever”.

Najsłynniejszą relację stworzył natomiast z francuską piosenkarką i modelką Vanessą Paradis. Przez wiele lat para uchodziła za wzór wierności i przykładny związek nieulegający hollywoodzkim zwyczajom. Owocem ich miłości jest dwójka dzieci: Lily-Rose Depp (ur. 1999) i John Christopher „Jack” Depp III (ur. 2002). Córka Johnny’ego robi aktualnie zawrotną karierę w modelingu. Aktor jest przykładnym ojcem i ma świetne, przyjacielskie relacje ze swymi dziećmi. W ich dzieciństwie dbał o jak największe zachowanie prywatności. Sam słynie ze szczodrości względem rozdawanej liczby autografów i chętnego fotografowania się z fanami, jednak zawsze sprzeciwiał się wykonywaniu zdjęć jego dzieci.

Z Vanessą tworzyli niesformalizowany, pełen miłości i ciepła związek przez prawie piętnaście lat. W 2012 roku Hollywood i fanami aktorskiej pary wstrząsnęła informacja o ich rozstaniu, którego powodem była… nowa dziewczyna Deppa. Johnny poznał Amber Heard na planie wspólnego filmu Dziennik zakrapiany rumem. Oszalał na punkcie pięknej blondynki. Zostawił Vanessę, a w 2015 roku ożenił się z Amber. Przez kilka lat tworzyli jedną z najgorętszych hollywoodzkich par, do czasu, aż w plotkarskim świecie wybuchł skandal wokół ich rozwodu, który rozgrywa się w mediach do dziś.

Burzliwy rozwód z Amber Heard

Johnny Depp i Amber Heard

Johhnny Depp i Amber Heard

W 2016 roku światem wstrząsnęło szokujące wyznanie Amber Heard, według relacji której Johnny miał stosować na niej przemoc fizyczną oraz psychiczną. Miał również nie radzić sobie z alkoholem i narkotykami, będąc chorobliwie zazdrosnym o żonę. Aktora broniły jego byłe partnerki. Winona Ryder i Vanessa Paradis (matka jego dwójki dzieci) zapewniały, że nigdy nie dopuszczał się na nich żadnej z form przemocy, a przyjaciel Marilyn Manson nazwał Deppa „najmilszym facetem, jakiego zna”. Sam Johnny powiedział o sobie, że został wychowany na „dżentelmena z Południa” i nigdy nie podniósłby ręki na kobietę.

Jednocześnie w mediach zaczęto rozpowszechniać wizerunek posiniaczonej Amber Heard, który miał być rezultatem agresji Deppa. Przyjaciółka aktorki zeznała, że przy okazji jednego z pobytów w ich domu zauważyła zakrwawioną poduszkę i rozciętą wargę na twarzy kobiety. Również jej makijażystka twierdziła, że była wzywana do zatuszowania wielu sińców. Z drugiej strony ochroniarz pary zapewniał przed sądem, że nigdy nie zauważył śladów przemocy na ciele Heard, wręcz przeciwnie – to ona miała zachowywać się agresywnie względem męża.

Johnny wszystkiemu zaprzeczał. Ostatecznie sąd nakazał mu wypłacenie siedmiu miliona dolarów odszkodowania dla byłej żony, która zadeklarowała, że całą kwotę przekaże na cele charytatywne. W ten sposób Amber chciała najpewniej odeprzeć medialne ataki wobec własnej osoby, jakoby cały skandal miał zostać przez nią wymyślony na korzyść rozwoju kariery i łatwego wzbogacenia się (aktorzy nie podpisali intercyzy). To jednak nie koniec małżeńskiej batalii.

W 2019 roku Johnny Depp pozwał byłą partnerkę o zniesławienie. Jak deklaruje, to on był faktyczną ofiarą przemocy domowej. Amber Heard miała być agresywna, mierzyć wyzwiskami w męża, a także posuwać się do rękoczynów. W czasie jednej z kłótni miała doprowadzić do poważnej kontuzji palca aktora. Wśród dowodów znalazło się nawet nagranie, w którym Amber przyznaje się do uderzenia Deppa i rzucania w niego przedmiotami. W listopadzie 2020 roku Johnny przegrał proces przeciwko tabloidowi „The Sun”, który wprost nazwał gwiazdora „damskim bokserem”. Sprawa pozostaje więc wciąż niewyjaśnioną, a próbując patrzeć obiektywnie na cały skandal, można nabrać przeświadczenia, że w tym związku nikt nie był świętym. Ich namiętność, fascynacja i deklarowana miłość mieszały się z zazdrością i wzajemnym okrucieństwem.

Jedno jest pewne – kariera Johnny’ego Deppa katastrofalnie podupadła, a skandal zrujnował jego pozycję największej gwiazdy Hollywood. Studio Disneya zadecydowało, że nowa część Piratów z Karaibów powstanie bez centralnej postaci Jacka Sparrowa, a w czasie realizacji kolejnej części Fantastycznych zwierząt fani serii wszczęli protest, aby wydalić Deppa z obsady. Twórcy pozostali jednak nieugięci – sama J. K. Rowling stanęła w obronie aktora. W ostatnim czasie Johnny nie może liczyć na ciekawe, dochodowe propozycje. Aktor jednak się nie poddaje i nie schodzi z wielkich ekranów. Być może jego dobra passa jeszcze kiedyś powróci.

Literatura:

J. Derengowski, Johnny Depp. Osobisty album Johnny’ego Deppa, tłum. W. Berezowska, J. Bolanowski, Buchmann, Warszawa 2012.