„Krótki film o miłości” Kieślowskiego – „nie cudzołóż”

Krótki film o miłości 1988

Tytuł: „Krótki film o miłości”

Rok produkcji: 1988

Reżyseria: Krzysztof Kieślowski

Obsada: Grażyna Szapołowska, Olaf Lubaszenko, Stefania Iwińska, Piotr Machalica, Artur Barciś i inni

 

„Krótki film o miłości” stanowił kolejny międzynarodowy sukces w dorobku Krzysztofa Kieślowskiego, a także drugą obok „Krótkiego filmu o zabijaniu” kinową wersję jednej z części głośnego cyklu telewizyjnego pod tytułem „Dekalog”. Reżyser, snując refleksję nad szóstym przekazaniem Dekalogu, stworzył doskonały formalnie i pogłębiony psychologicznie obraz, demaskujący niejednoznaczne oblicze miłości, a także ludzkie postawy w obliczu jej braku. W filmie znakomity duet stworzyli Olaf Lubaszenko i Grażyna Szapołowska, która za sprawą wybitnej, zmysłowej kreacji Magdy przeszła do historii polskiego kina.

Kieślowski zgłębia VI przykazanie Dekalogu

„Krótki film o miłości” to kinowa wersja szóstej części telewizyjnego cyklu „Dekalog” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, będącego próbą reinterpretacji 10 przykazań w ramach współczesności. Twórca ponownie współpracował tu ze scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem oraz kompozytorem Zbigniewem Preisnerem. Dzieło wyprodukowano w Studiu Filmowym „Tor”.

Bohaterem filmu jest dziewiętnastoletni Tomek (Olaf Lubaszenko), który wynajmuje pokój u matki najlepszego kolegi na jednym z warszawskich osiedli. O bohaterze wiemy stosunkowo niewiele – Tomek dorastał w domu dziecka, pracuje na poczcie, w wolnym czasie uczy się języków obcych, jest bardzo wrażliwy i niepozorny. Od pewnego czasu najważniejszym punktem dnia jest jednak dla niego wieczorny powrót do domu sąsiadki, mieszkającej w bloku naprzeciwko. Tomek podgląda starszą od siebie, atrakcyjną Magdę (Grażyna Szapołowska), obserwując jej mieszkanie za pomocą lornetki, a także skradzionej lunety. Początkowa fascynacja przeradza się z czasem w głębokie uczucie. Chłopak stara się zbliżyć do kobiety, jednak jej reakcja przynosi tragiczne skutki…

Krótki film o miłości - Dekalog VI

„Krótki film o miłości”

„Krótki film o miłości” to doskonałe połączenie formy znanej z „Okna na podwórze” Alfreda Hitchcocka z pogłębionym psychologicznie dramatem. Obraz, często określany przez krytyków mianem niemal ascetycznego, stanowi brawurowy popis reżyserskiego talentu Krzysztofa Kieślowskiego i jego ukierunkowania w stronę egzystencjalnych analiz, a także wybitnych zdolności operatora Witolda Adamka, którego zdjęcia urzekają niepowtarzalnym klimatem i oddają realia PRL-u. Kolorystyka poszczególnych kadrów nabiera tu symbolicznego wymiaru: czerwień to oczywista metafora miłości, natomiast błękit – samotności oraz tęsknoty, uczuć towarzyszącym głównym bohaterom.

Nie można pominąć również fenomenalnej gry aktorskiej. Olaf Lubaszenko, portretując Tomka, z niezwykłą autentycznością oddał niewinność i naiwność swego bohatera, a w końcu cechującą go pewną młodzieńczą niezdarność. Grażyna Szapołowska jako Magda jest wspaniała – ponętna i hipnotyzująca, filmowana z wilgotnymi włosami i w negliżu. Jej wielka kreacja balansuje na granicy z jednej strony typowej figury femme fatale, a z drugiej – nieco cynicznej, zagubionej, dojrzałej kobiety, w której ostatecznie zachodzi ważna przemiana. Rola Szapołowskiej z dzieła Kieślowskiego należy do jednych z najciekawszych bohaterek w dziejach polskiego ekranu, a także największych osiągnięć w dorobku aktorki.

Krótki film o miłości Kieślowskiego interpretacja

Dwa oblicza miłości

„Krótki film o miłości” to przede wszystkim wielowątkowy, metaforyczny portret miłości o skomplikowanym i niejednoznacznym obliczu, a także psychologiczna analiza ludzkich postaw w obliczu jej całkowitego braku. Tomek uosabia młodzieńcze, wzniosłe uczucie, niepozbawione jednak znamion naiwności. Jest ono szczere i czyste, to pierwsze doświadczenie miłości w życiu chłopaka, jego inicjacja w życie uczuciowe, która pozbawia go zdolności racjonalnej oceny zjawisk. Bohater Olafa Lubaszenki idealizuje swą ukochaną, tworząc w swej wyobraźni nieskazitelny portret starszej o ponad dekadę Magdy. Miłość miesza się tu z erotyczną fascynacją, zostaje wyniesiona również na wyższy, niemal transcendenty poziom – w końcu Tomek zakochuje się w sąsiadce, praktycznie jej nie znając, a jedynie obserwując z ukrycia. Ostateczne spotkanie z kobietą wiąże się dla niego z bolesną demaskacją złudzeń.

Tymczasem Magda ma za sobą wiele miłosnych rozczarowań i nieudanych związków, jest doświadczona, ale też podchodzi do uczuć jak do swoistej gry. Jest nie tyle, ile rozczarowana miłością, a raczej przekonana o jej ułudzie i pozorach. Nie wierzy we wzniosłe, romantyczne wyznania, sprowadzając je do sfery cielesności (znaczące w tym kontekście jest posiadanie przez nią dwóch kochanków). Kobieta w swych działaniach cechuje się cynizmem, jej rozmowy i kontakty z Tomkiem sprowadzają chłopca na ziemię, budzą rozczarowanie, ale również wyrządzają krzywdę, dotykając jego psychiki (Tomek próbuje popełnić samobójstwo). W niektórych odczytaniach dzieła zachowanie bohaterki utożsamiane jest z niosącą tragiczne konsekwencje zemstą za podglądactwo chłopaka.

Dekalog 6 film

Kiedy Magda uświadamia sobie jednak, jak okrutnie potraktowała młodego adoratora, zachodzi w niej istotna przemiana, otwierająca szereg interpretacji filmu – po wyjściu ze szpitala Tomek odcina się od kobiety. Role wyraźnie się odwracają, bowiem to Magda próbuje na nowo nawiązać relację z chłopakiem, a być może zmieniła własne zdanie na temat miłości. W przeciwieństwie do telewizyjnej wersji historii o odmiennym bardziej pesymistycznym zakończeniu film pozostawia więc pewną nadzieję na prawdziwy związek bohaterów.

Międzynarodowy sukces „Krótkiego filmu o miłości”

„Krótki film o miłości” odniósł zarówno komercyjny, jak i artystyczny sukces w Polsce i zagranicą. Dzieło Krzysztofa Kieślowskiego doceniono m.in. na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, gdzie – ex aequo z „Krótkim filmem o zabijaniu” – nagrodzono je Złotym Lwem. Przypieczętowaniem międzynarodowego sukcesu obrazu było zaś uhonorowanie Nagrodą Specjalną Jury oraz OCIC na Festiwalu Filmowym w San Sebastián.

Źródła:

www.filmpolski.pl