Meryl Streep: „Chcę poczuć moje życie, dopóki żyję”

Meryl Streep

Meryl Streep jest jedną z najbardziej szanowanych aktorek współczesnego kina. Na swoim koncie ma trzy Oscary i rekordową ilość nominacji do nich, a także dziewięć Złotych Globów. Streep słynie z profesjonalizmu i wszechstronności gry aktorskiej.

„Jest największą aktorką na świecie” – Clint Eastwood

„Jej talent jest nieziemski, jest żywym dowodem na to, że najważniejsze jest ukryte dla oczu. Kocham ją jak córkę” – Shirley MacLain

„Praca z Meryl Streep jest spełnieniem marzeń dla każdego, a samo poznanie jej to zaszczyt” – Julia Roberts

„W swoim pokoleniu jest geniuszem” – Diane Keaton

„Jej sekretem jest uśmiech Giocondy, prosto z portretu Mona Lisy. To właśnie ta tajemnica w niej jest najbardziej pociągająca” – Jack Nicholson

Nonkonformistka Mary

Meryl Streep urodziła się jako Mary Louise Streep 22 czerwca 1949 roku w Summit, w stanie New Jersey. Pochodziła z majętnej rodziny. Jej ojciec, Harry William Streep Jr., był szefem reklamy firmy farmaceutycznej, a matka, Mary Wolf Streep, projektantką. Mała Meryl dorastała w Bernardsville obok New Jersey – była to zamożna okolica. Miała dwóch młodszych braci: Harry’ego III i Dana.

Od najmłodszych lat przyszła aktorka przejawiała swoją buntowniczą naturę. Za złe zachowanie została wyrzucona ze szkółki niedzielnej. Według wspomnień jej brata rządziła wśród innych dzieci, była „dominującą, małą terrorystką”. Po raz pierwszy pokazała swój talent wykonując na jednym ze szkolnych koncertów francuską wersję kolędy O, Holy Night. To wtedy rodzice postanowili powierzyć jej talent profesjonalnej opiece i zapisać na lekcje śpiewu.

Dzieci państwa Streep były wychowywane w duchu zamiłowania do sztuki. Obcowały z nią, a poza tym dużo czytały i oglądały filmy. Meryl od razu pokochała świat filmu: „Uwielbiałam stare filmy jako dziecko. Uwielbiałam Carole Lombard, Kate Hepburn, Bette Davis i Barbarę Stanwyck. Podobały mi się stylowe, zdecydowane kobiety”. Jej największym, męskim idolem był Marlon Brando.

Z broadwayowskich teatrów na srebrny ekran

Meryl Streep cytaty

Meryl Streep w filmie Co się wydarzyło w Madison County

Po ukończeniu żeńskiego Vaasar College Streep dołączyła do trupy teatralnej Green Mountain Guild w Vermoncie. Postanowiła dalej się rozwijać, więc podjęła studia na Yale School of Drama. Tam zagrała około czterdzieści ról. Po ukończeniu edukacji od razu dostała się na sceny Broadwayu. Na deskach broadwayowskich teatrów grała w sztukach Tennessee Williamsa, Williama Shakespeare’a czy Arthura Millera.

Pierwszym kinowym obrazem, w którym wystąpiła Meryl Streep, był nagrodzony trzema Oscarami film Freda Zinnemanna Julia, który miał premierę w 1977 roku. Młoda Meryl zagrała u boku Jane Fondy i Maximiliana Schella. Rok później otrzymała drugoplanową rolę w Łowcy jeleni. Dramat wojenny Michaela Cimino został obsypany licznymi nagrodami, a Streep uzyskała za swój występ pierwszą z wielu nominację do Nagrody Akademii.

W tym okresie aktorka była związana z Johnem Cazale’em – ich związek zasłynął z niecodziennej siły uczucia, a także tragicznego końca, jakim była nagła śmierć Johna. Łowca jeleni był ich jedynym wspólnym filmem, a w czasie jego kręcenia Cazale poznał diagnozę lekarzy, jaką był rak kości. John Cazale nie dożył ogłoszenia nominacji do Oscarów. Meryl załamała się po jego śmierci.

Jedynym ratunkiem okazała się dla niej praca – aby poradzić sobie z żałobą przystała na współpracę z Dustinem Hoffmanem w głośnym filmie Sprawa Kramerów (reż. Benton, 1979). Za rolę Joanny Kramer aktorka zdobyła swojego pierwszego Oscara i Złoty Glob. W tym samym roku Meryl wystąpiła w komedii romantycznej Woody’ego Allena Manhattan oraz komediodramacie Uwiedzenie Joe Tynana w reżyserii Jerry’ego Schatzberga. Wszystkie trzy produkcje z 1979 roku uczyniły ze Streep nową gwiazdę Hollywood.

Od drugoplanowej aktorki do słynnej blond piękności

Meryl Streep nagrody

Meryl Streep w filmie Ze śmiercią jej do twarzy

Po sukcesie z 1979 roku Meryl Streep zaczęła grać pierwszoplanowe role. Po raz pierwszy główną rolę otrzymała w Kochanicy Francuza (reż. K. Reisz, 1981), za którą zdobyła Złoty Glob. Wybitną kreację aktorka stworzyła w Wyborze Zofii (reż. A.J. Pakula, 1982), gdzie wcieliła się w postać Polki – byłej więźniarki z Auschwitz, tytułowej Zofii. Do filmu Streep uczyła się języka polskiego, gdyż w scenach retrospekcji jej bohaterka posługiwała się tym językiem. Za Wybór Zofii Meryl Streep otrzymała drugiego Oscara.

Imponujący rozwój kariery i liczne nagrody spowodowały, że Meryl zaczęła być angażowana do gry u boku największych aktorów tamtego, ale i dzisiejszego okresu. Razem z Robertem De Niro wystąpiła w melodramacie Zakochać się (reż. U. Grosbard, 1984), a z Robertem Redfordem w słynnym Pożegnaniu z Afryką (reż. S. Pollack, 1985), nagrodzonym aż siedmioma Nagrodami Akademii. W filmach Zgaga (M. Nichols, 1986) i Chwasty (H. Babenco, 1987) towarzyszył jej Jack Nicholson – para aktorów tworzyła na ekranie wyśmienity duet.

Lata 90. były ogromnie udane w karierze Meryl Streep. Od 1990 do 1999 aktorka rok w rok otrzymywała szereg kolejnych nominacji do prestiżowych statuetek. Obecność jej nazwiska była niemal równoznaczna z wielkim sukcesem komercyjnym produkcji. Pierwszym z szeregu filmów z tych lat wartych wymienienia są Pocztówki znad krawędzi Mike’a Nicholsa, w których Streep zagrała wraz z Shirley MacLain. Bardzo dobre kreacje stworzyła również w filmach Ze śmiercią jej do twarzy (reż. R. Zemeckis, 1992) i Dom dusz (reż. B. August, 1993). W 1995 roku otrzymała rolę Franceski Johnson w pięknym obrazie Clinta Eastwooda Co się wydarzyło w Madison County. Rok późnej wystąpiła wraz z Diane Keaton, Leonardem DiCaprio i Robertem De Niro w poruszającym Pokoju Marvina (reż. J. Zaks).

Królowa hollywoodzkich produkcji początku XXI wieku

Meryl Streep biografia

Meryl Streep w filmie Diabeł ubiera się u Prady

Pod koniec lat 90. o Meryl Streep nadal było głośno. Aktorka do dziś zachwyca wszechstronnością talentu i własną charyzmą. W 2002 roku otrzymała rolę Clarissy w Godzinach Stephena Daldry’ego, w których towarzyszyły jej Nicole Kidman i Julianne Moore. Dwa lata później zagrała wraz z Denzelem Washingtonem w Kandydacie Jonathana Demme’a. W 2006 roku swoją premierę miał Diabeł ubiera się u Prady, w którym to Meryl zagrała swoją najsłynniejszą rolę po 2000 roku – ciętej i budzącej lęk redaktor naczelnej czasopisma modowego, Mirandy Priestly.

Od 2008 roku Meryl Streep najczęściej gra w komediach romantycznych oraz filmach biograficznych. Warto wspomnieć w tym miejscu o To skomplikowane (reż. N. Meyers), Julie i Julia (reż. N. Ephron, 2009), Żelaznej damie (reż. P. Lloyd, 2011), za którą zdobyła trzeciego Oscara oraz Sierpniu w hrabstwie Osage (reż. J. Wells, 2013). Meryl Streep ostatnio zasłynęła z ról Florence Jenkins w Boskiej Florence (reż. S. Frears, 2016) i Kay Graham z politycznego dramatu Czwarta władza (reż. S. Spielberg, 2017).

Meryl Streep poza blaskiem fleszy

Prywatnie Meryl Streep jest żoną Donalda Gummera od 1978 roku, a także matką czwórki dorosłych już dzieci: Henry’ego, Mary, Grace i Louise Gummer. Aktorka słynie ze skromności i izolacji względem plotkarskiego świata, niechętnie udziela wywiadów i stanowczo rozgranicza życie prywatne od zawodowego. Kwestię własnej duchowości skomentowała tak: „Nie uznaję żadnej doktryny. Nie należę do kościoła, świątyni czy synagogi lub aśramy”. Wielka artystka z osiemnastoma nominacjami do Oscara na koncie posiada wrodzony optymizm, którym zaraża wszystkich dookoła. Jej maksyma brzmi: „Chcę przeżywać własne życie, w czasie gdy trwa”.

Sama tak podsumowała siebie, jako aktorkę: „Marilyn Monroe była gwiazdą. Ja jestem po prostu kobietą, która robi filmy, bez robienia scen”.

Literatura:

L. Grobel, Meryl Streep. O sobie, Axis Mundi, 2015.