Veronica Lake – w zdradliwym blasku sławy

Veronica Lake

Veronica Lake w kostiumie z filmu “Pistolet do wynajęcia”

Veronica Lake to tragiczna postać złotej ery Hollywood. Wspominając jej sylwetkę przed oczami maluje się nam kobieta zmysłowa, tajemnicza i niezwykle piękna, o błękitnych oczach i słynnych blond lokach ponętnie opadających na prawe oko. Dziś uchodzi za niekwestionowaną ikonę stylu i znakomitą odtwórczynię ról kobiet fatalnych.

Niewiele osób jednak pamięta o osobistym dramacie słodkiej i kuszącej Veroniki Lake – jej problemach psychicznych, nieudanych małżeństwach, trudnym charakterze, wyrzutach sumienia wywołanych rodzinną udręką i alkoholizmie. Niewiele mówi się również o tym, jak tragicznie potoczyły się losy jej kariery, a Veronica jeszcze za życia popadła w zapomnienie…

Connie

Constance Frances Marie Ockelman, bo tak właściwie nazywała się Veronica Lake, przyszła na świat 14 listopada 1922 roku w rodzinie o niemieckich i irlandzkich korzeniach.. Jej ojciec Harry Ockelman, z zawodu marynarz, pracował dla firmy naftowej. Według wspomnień matki Veroniki – Constance Frances Charlotty – Connie miała relatywnie udane dzieciństwo, choć wyróżniała się swym zachowaniem pośród rówieśników.

Dziewczynka bywała nieuprzejma dla innych dzieci, wolała też bawić się samotnie ukochaną szmacianą lalką, którą nazwała „Baby Nancy”. Matka usilnie chciała stroić małą Veronikę w urocze sukienki i dziewczęce dodatki, lecz ta protestowała, wybierając wygodne jeansy i koszulkę. Miała styl chłopczycy, a jej zainteresowania także wykraczały poza „typowo” dziewczęce rozrywki (lubiła na przykład boksować). Veronica zdawała się przy tym wszystkim dzieckiem humorzastym, nieprzewidywalnym, zamkniętym w sobie, co zwiastowało rozwijającą się chorobę.

Veronica Lake aktorka

W wieku zaledwie dziesięciu lat straciła ojca. Harry Ockelman zginął tragicznie w wyniku eksplozji na jednym z tankowców. Veronica na wieść o śmierci ojca miała nie uronić ani łzy. Jak wspominała jej matka, nigdy nie zapytała też „dlaczego tatuś tak długo nie wraca do domu”. Być może tłumaczyć może to fakt, że Harry Ockelman spędzał wiele miesięcy w roku na statku i miał szczątkowy kontakt z rodziną. Zdaniem bliskich, kochał jednak całym sercem swoją żonę i małą córeczkę.

Rok po śmierci męża, Constance ponownie wyszła za mąż. Poślubiła Anthony’ego Keane’a, a Veronica otrzymała jego nazwisko. W wieku nastoletnim zdiagnozowano u niej chorobę psychiczną – schizofrenię. Wówczas Veronica zaczęła także przyciągać spojrzenia swą niebanalną urodą, biorąc udział w konkursach piękności. Miała filigranową sylwetkę, jasne włosy i zachwycające, błękitne spojrzenie, marzyła jednak, aby zostać… chirurgiem. Jej losy potoczyły się inaczej.

Narodziny gwiazdy

Podobno to rodzina Veroniki miała pchnąć śliczną córkę ku aktorstwu, z zamiarem pomocy w walce z ciężką chorobą. Wybór „terapii” zaważył na całym przyszłym życiu Connie. Po przeprowadzce Keane’ów do Beverly Hills Veronikę zapisano na warsztaty aktorskie w Bliss Hayden School of Acting. Na wielkim ekranie debiutowała w 1939 roku. Przełomowym dla Connie okazał się jednak dopiero późniejszy rok. To wtedy zmieniła swoje imię na Veronikę Lake, z polecenia producenta Arthura Hornblowa, którego zdaniem oczy aktorki były „spokojne i przejrzyste niczym błękit jeziora” (z ang. lake – jezioro).

Veronica Lake filmy - I Wanted Wings

Veronica Lake – I Wanted Wings

W 1941 roku, już jako Veronica Lake, zagrała w nagrodzonym Oscarem za efekty specjalne filmie I Wanted Wings u boku Williama Holdena oraz Raya Millanda. To właśnie w tej produkcji aktorka po raz pierwszy zasłoniła prawy profil swojej twarzy burzą falujących, złotych loków, co stało się jej znakiem rozpoznawczym i nierozerwalnym elementem wizerunku. Veronica Lake rozkochała w sobie publiczność i została okrzyknięta aktorskim objawieniem roku. Jej sposób uczesania – okalające twarz złote fale z przesuniętym przedziałkiem – nazwano „peek-a-boo”, od znanej, dziecięcej zabawy, w której przysłaniając twarz dłońmi, chowamy się przed drugą osobą.

Veronica miała swoje przysłowiowe pięć minut sławy. Szybko stała się ekranową seksbombą, lecz w innym stylu niż Rita Hayworth czy Marilyn Monroe. Seksapil Veroniki Lake wydobywał się z jej zmysłowości i delikatnej urody. Przysłonięta włosami twarz i zalotne spojrzenie dodawały jej tajemniczości, która rozpalała zmysły obserwujących ją mężczyzn.

Veronica Lake na firmamencie

W komediodramacie Prestona Sturgesa pod tytułem Podróże Sullivana (1941), Veronica stworzyła jedną z najlepszych kreacji w swojej karierze. Aktorka zagrała tu z Joelem McCrea, tworząc wyśmienity duet. Veronica Lake dała się poznać jako wszechstronna artystka, o urokliwym, znamiennym głosie, zdolna do odgrywania zarówno scen komediowych jak i przejmujących. Podróże Sullivana to film zabawny i mądry, nakręcony według doskonałego scenariusza, który w 2011 roku zajął 29. miejsce na liście najlepszych scenariuszy wszech czasów.

Veronica Lake biografia

Veronica Lake – Podróże Sullivana

W 1942 roku Veronica wystąpiła po raz pierwszy w parze z Alanem Laddem w filmie noir Pistolet do wynajęcia. Zdaniem biografa Jeffa Lenburga ich ekranowy duet można porównać do tak kultowych, aktorskich połączeń jak Lauren Bacall – Humphrey Bogart czy Ginger RogersFred Astaire. Veronica Lake i Alan Ladd zagrali jeszcze wspólnie w trzech produkcjach: Szklany klucz (1942), Duffy’s Tavern (1945) i Błękitnej Dalii (1946).

W filmie Ożeniłem się z czarownicą (1942) Veronica ponownie stworzyła wyrazistą, urzekającą kreację. Początkowo na ekranie miał towarzyszyć jej Joel McCrea, z którym wystąpiła w Podróżach Sullivana, lecz aktor miał podobno odrzucić ofertę, uzasadniając swój wybór słowami: „Życie jest zbyt krótkie, na dwa filmy z Veroniką Lake”. Jasnowłosa piękność miała być aktorką trudną we współpracy – uciążliwą, marudną i o zmiennych nastrojach. Taką zapamiętał ją nie tylko Joel McCrea. Frustracje Veroniki na planie filmowym wynikały z jej braku wiary w siebie, a także ze stale towarzyszących zaburzeń psychicznych. „Była bardzo utalentowaną dziewczyną, ale nie wierzyła, że ma talent” powiedział reżyser Ożeniłem się z czarownicą, René Clair.

Upadek

Veronica Lake znalazła się u szczytu sławy. Była ceniona, miała rzesze fanów i naśladowczyń własnego stylu. Fabryka Snów stała przed nią otworem, a efektywny początek zwiastował długą, udaną karierę, w której mogłaby pokazać pełnię talentu. Sprawy potoczyły się jednak inaczej…

Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki do II wojny światowej, Veronica Lake otrzymała polecenie od samego rządu zmiany fryzury. Przyczyną było zagrożenie, jakie stwarzały fanki jej stylu, pracujące w fabrykach. Rozpuszczone, opadające fale włosów kobiet stojących nad linią produkcyjną groziły utratą przez nich zdrowa, a nawet życia, na wypadek wkręcenia się loków w elementy maszyn. Veronica upięła swoje włosy. Później, winą za rozpaczliwy koniec własnej kariery obarczała zmianę wizerunku.

Lake Veronika życiorys

Veronica Lake – Pistolet do wynajęcia

Być może to jednak nie fryzura strąciła Veronikę Lake z firmamentu, a przyjęcie roli sprzyjającej nazistom Dory Bruckman w filmie The Hour Before the Dawn (1944). Od tej pory kariera aktorki zaczynała zwalniać tempo. Ostatnim dobrym filmem i zarówno kasowym hitem, w jakim zagrała, była wspomniana już Niebieska Dalia. W 1948 roku wytwórnia Paramount nie przedłużyła z nią kontraktu. Veronica przeniosła się do 20th Century Fox i zagrała w produkcji Slattery’s Hurricane (1949), ale jej występ nie zebrał pozytywnych recenzji (jak i sam film). Jej późniejsze role przechodziły bez echa. Veronikę angażowano głównie do podrzędnych produkcji. W latach 50. ubiegłego stulecia aktorka postanowiła spróbować swoich sił na deskach teatru, lecz i tam nie odniosła sukcesu. Porażki w życiu zawodowym szły w parze z osobistymi problemami. Veronica coraz częściej zaglądała do kieliszka.

„Byłam seksualnym zombie”

Veronica Lake topiła smutki w alkoholu. Nie mogła pogodzić się z tak gwałtownym załamaniem własnej kariery, a jej życie prywatne również pozostawiało wiele do życzenia. Jej trzy małżeństwa – kolejno z Johnem Detliem, Andre de Tothem i Josephem McCarthym – kończyły się niepowodzeniem. W sumie doczekała się czwórki dzieci, lecz jeden z jej synów zmarł zaledwie kilka dni po narodzinach wskutek przyspieszonego porodu, który wywołał upadek aktorki na planie zdjęciowym. Tragiczna śmierć synka doprowadziła do rozwodu z pierwszym mężem.

W 1951 roku wraz ze swoim drugim mężem ogłosiła bankructwo. Aktorka wyjechała do Nowego Jorku. W latach 50. i 60. Veronica zmagała się z poważnym alkoholizmem i załamaniem. Rzadko widywała dzieci. Uważała się za wyrodną matkę i zadręczała wyrzutami sumienia. Świat na kilka lat zapomniał o Veronice Lake. Ponownie zrobiło się o niej głośno w 1962 roku, kiedy to reporter New Jork Post odkrył, że aktorka mieszka w hoteliku dla kobiet i dorabia serwując drinki w nocnym klubie. Veronica broniła wówczas wyboru swojej nowej pracy: „Lubię ludzi. Lubię z nimi rozmawiać”.

Veronica Lake gwiazda Hollywood

Veronica Lake – The Hour Before the Dawn

Dawnych fanów ikony kina lat 40. przejęła informacja o sytuacji materialnej aktorki. Zewsząd płynęły datki dla upadłej gwiazdy, a plotka głosi, że sam Marlon Brando, z którym Veronica Lake miała mieć romans, wystawił jej czek na 1000 dolarów. Duma nie pozwalała Veronice przyjąć funduszy. Aktorka postanowiła jednak wykorzystać chwilowy rozgłos wokół swojej osoby. Zagrała jeszcze w filmach Footsteps in the Snow (1966) i Flesh Feast (1970). W 1969 otrzymała również rolę Blanche DuBois w wystawianej na brytyjskich deskach teatralnych sztuce Tramwaj zwany pożądaniem. Pod koniec życia z pomocą Donalda Baina, spisała własne wspomnienia w autobiografii Veronica: The Autobiography of Veronica Lake. Sama powiedziała o sobie: „Nie byłam symbolem seksu. Byłam seksualnym zombie”.

Veronica Lake odeszła 7 lipca 1973 roku. Przyczyną jej śmierci było zapalenie wątroby i niewydolność nerek, będące wynikiem choroby alkoholowej. W czasie swych pięćdziesięciu lat życia Veronica Lake doświadczyła trudów, strat i ciężaru chorób. Osiągnęła również status gwiazdy, dziś będąc uznawaną za legendę. Odchodząc, wiedziała jednak, jak zdradliwy potrafi być blask sławy.

Literatura:

J. Lenburg, Peekaboo: The Story of Veronica Lake, Universe, 2001.