TV 101 – rzeczywistość licealistów okiem kamery
Tytuł: “TV 101” (serial)
Lata emisji: 1988 – 1999
Obsada: Sam Robards, Stacey Dash, Andrew Cassese i inni
Za sprawą Aarona Spellinga i jego „Beverly Hills, 90210”, Amerykanie zakochali się w serialach opisujących losy licealistów. Zanim jednak świat poznał Brendę i Brandona, problemy telewizyjnych nastolatków były bardziej przyziemne. Zapomniana po latach produkcja „TV 101” próbowała przedstawić świat młodych ludzi w sposób niekonwencjonalny – za pomocą modnej wtedy kamery video. Każdy odcinek był osobnym pamiętnikiem danego bohatera, który na swoim przykładzie ilustrował codzienność ówczesnych uczniów. W dodatku na planie serialu spotkało się kilku aktorów, którzy niedługo później stali się wielkimi gwiazdami kina lub telewizji.
„TV 101” – dziennikarz po przejściach w roli nauczyciela
Motyw nauczyciela, który w nieszablonowy sposób próbuje zainteresować uczniów, w amerykańskiej kulturze jest obecny od wielu dekad. Wystarczy przytoczyć kreacje Robina Williamsa w „Stowarzyszeniu Umarłych Poetów” czy Michelle Pfeiffer w „Młodych gniewnych”. Analogiczną funkcję w „TV 101” pełni Kevin Keegan (Sam Robards). Keegan był uznanym i cenionym dziennikarzem, ale w ostatnim czasie jego życie stanęło nad przepaścią. Kevin stracił pracę, a po chwili rozpadło mu się także małżeństwo. Za namową dawnej przyjaciółki Emilie Walker (Brynn Thayer), mężczyzna podejmuje pracę w Roosevelt High School. Jako były absolwent tej placówki, bohater zamiast prowadzić tradycyjną, licealną gazetkę, postanawia stworzyć szkolną telewizję o nazwie „TV 101”.
„TV 101” – kamery video ilustrujące codzienność licealistów
Pod wychowawczą opiekę nowego nauczyciela trafia kilkunastu uczniów. Nastolatkowie na pierwszy rzut oka zupełnie się od siebie różnią. Najbardziej wyrazistymi postaciami są: ambitna Penny (Mary. B. Ward), miss szkoły Amanda (Teri Polo), stereotypowy kujon Sherman (Andrew Cassese), sportowiec Chuck (Matt LeBlanc), buntownik Vance (Andrew White), czy zwariowany Holden (Alex Desert). Każde z nich zmaga się na co dzień z innymi problemami, mają różne zainteresowania, cele, ale pod batutą Keegana, ich więzi z czasem się zacieśniają.
Pod koniec lat osiemdziesiątych kamery video zaczęły być czymś powszechnym, łatwo dostępnym dla przeciętnego Amerykanina. W „TV 101” nastolatkowie przy pomocy taśmy rejestrują własną codzienność, która nie zawsze jest łatwa i kolorowa. Choć z początku dyrektor szkoły Edward Steadman (Leon Russom) nie jest przekonany do pomysłu nowego pracownika, w późniejszym etapie również i on zaczyna doceniać magię i znaczenie szkolnej telewizji.
„TV 101” – aborcja, używki, przemoc, odrzucenie, walka o popularność
Serial poruszał wiele tematów, które dotykają szczególnie nastolatków i młodych dorosłych. Największym echem odbił się odcinek, w którym drugoplanowa bohaterka Jaimie (Lisa Trusel) decyduje się poddać zabiegowi aborcji. Trzy części „First Love” obrazują siłę młodzieńczej miłości, a zarazem konsekwencje, które mogą płynąć z braku odpowiedzialności. Zakochani Chuck i Jaimie spędzają ze sobą noc, czego owocem staje się ciąża dziewczyny. Na początku oboje są przerażeni, ale starają się znormalizować zaistniałą sytuację, szczególnie Chuck patrzy pozytywnie: skończę szkołę, znajdę pracę, utrzymam naszą rodzinę – mówi. Jednak, kiedy licealiści informują rodziców, zarówno jedna, jak i druga strona kategorycznie sprzeciwia się ich planom.
Jaimie za namową mamy postanawia poddać się zabiegowi aborcji, czego Chuck nie jest w stanie jej wybaczyć. Ostateczny koniec miłosnej relacji zakochanych nastolatków jest bardzo przygnębiający, a zarazem życiowy. W pierwszym odcinku poznajemy Vance’a, który przedstawiony jest jako olewający szkołę, nadużywający alkoholu buntownik. Jednak śmiertelny wypadek jego najlepszego przyjaciela oraz pomoc nowego nauczyciela, sprawiają, że Vance trzeźwieje – dosłownie i w przenośni. Piąty epizod poświęcony jest w głównej mierze Shermanowi, który w szkole ma opinie stereotypowego nerda.
Sherman wzorem Jack’a Kerouaca z powieści „W drodze” postanawia zerwać z łatką popychadła i przeżyć samotną i szaloną podróż. W innym odcinku Penny chcąc pozostać rzetelnym dziennikarzem i żyć zgodnie z własnym sumieniem, pomaga dwójce szkolnych łobuzów, którzy terroryzują szkołę. Dziewczyna, choć ma świadomość czynów, które popełniają nastoletni rozrabiacy, wiedząc, że dowody na nich są spreparowane, uwiecznia te informacje na taśmie video i przedstawia podczas jednego z wydań „TV 101”.
Ważnym wątkiem poruszonym przez twórców była także bezdomność wśród nastolatków. Holden, prowadząc śledztwo o tajemniczym szkolnym grafficiarzu, napotyka na rówieśnika, który od dłuższego czasu żyje w opuszczonej pralni i żywi się tym, co znajdzie w śmietniku. Inny epizod ilustruje okres wyborów w szkole, gdzie walka o wygranie staje się zażarta, a niektórzy kandydaci nie cofną się przed stosowaniem brudnych praktyk.
Istotna była również problematyka negatywnych skutków zażywania przez młodych ludzi sterydów, które mają zwiększyć ich siłę, ale przy okazji nakręcają w nich wysoki poziom agresji, jakiej często nie są już w stanie opanować, szczególnie, gdy nie wszystko idzie po ich myśli. Każdy z odcinków przedstawia perspektywę jednego lub dwójki bohaterów, którzy muszą stawić czoła pojawiającym się na ich drodze problemom.
„TV 101” – znakomita muzyka, liczne nawiązania do popkultury i szybka kasacja
W serialu możemy usłyszeć dużo świetnych kompozycji. Moim ulubionymi utworami są użyte w dwunastym epizodzie „Fallen Angels” w wykonaniu Robbiego Robertsona i „Precious Pani” autorstwa Melissy Etheridge. Oba kawałki idealnie komponowały się ze smutną, bolesną tematyką odcinka, który dotyczył aborcji. Twórcy „TV 101” regularnie nawiązywali do różnych postaci i wydarzeń związanych z popkulturą i historią Ameryki. Wspomniany wcześniej piąty epizod bazuje na głośnej książce „W drodze” Jack’a Kerouaca. Sherman mający dość bycia przez wszystkich wyśmiewany, postanawia w stylu bohatera powieści Kerouaca, wybrać się w szaloną podróż po Stanach.
Jest to jeden z najbardziej zabawnych odcinków, gdyż przygody, w które wplątuje się nastolatek mogą przyprawiać widza o salwy śmiechu. W innym epizodzie, gdy Sherman próbuje trenować jednego z „nerdowskich” kolegów, Chuck widok dwóch wątłych chłopaków w okularach kwituje słowami: „Słyszałem o zemście kujonów, ale to jest niedorzeczne/absurdalne”. Jest to oczywiste nawiązanie do popularnej w latach osiemdziesiątych serii filmów „Zemsta frajerów” (oryginalnie tłumacząc: „Zemsta kujonów”), gdzie aktor grający tu Shermana – Andrew Cassese wcielał się właśnie w jednego z żądnych zemsty kujonów.
W amerykańskiej telewizji od lat siedemdziesiątych panują (niepisane) zasady, gdzie nie licząc seriali, których fabuła poszczególnych epizodów jest ściśle powiązana ze sobą, kolejność odcinków jest emitowana według badań i opinii prominentów stacji. Pierwszy i ostatni odcinek są najczęściej z góry zaplanowane przez twórców, ale na dalszym etapie pierwotna kolejność traci znaczenie. W „TV 101” dobrze widać to na przykładzie trylogii odcinków z niechcianą ciążą Jaimie. Bohaterka pojawia się głównie w powyższych epizodach, a w późniejszym czasie widz nie poznaje jej dalszych losów. Poszczególne epizody nie są ze sobą ściśle powiązane, jedynie najbardziej znaczące elementy dla fabuły są dalej kontynuowane.
NBC anulowało serial po trzynastu odcinkach, ostatnie cztery epizody zostały wyświetlone wyłącznie na lokalnych kanałach i w zagranicznych telewizjach. Choć w Stanach produkcja nie odniosła sukcesu to prawa do emisji zakupiły m.in. stacje w Niemczech, Francji, czy Hiszpanii – poszczególne urywki lub całe epizody „TV 101” w tych językach możemy odnaleźć na YouTube. W Polsce audycję w latach dziewięćdziesiątych emitował Polsat.
„TV 101” – u progu wielkich karier
Dla części aktorów serial był pierwszą poważną produkcją, dzięki której mogli przedstawić się szerszej publiczności. Przyszły gwiazdor „Przyjaciół” Matt LeBlanc w „TV 101” stawiał swoje debiutanckie ekranowe kroki. Złośliwi powiedzieliby, że jak na LeBlanca przystało jego postać to typowy przystojniak, który ma głównie ładnie wyglądać. Mimo wszystko warto obejrzeć aktora jako licealistę i zobaczyć go z trochę innej strony, mniej komediowej. Teri Polo czy Stacey Dash, nawet jeśli nie stały się wielkimi gwiazdami telewizji, jak ich kolega z planu, to również zaznaczyły swoją obecność w tej branży m.in. w tak głośnych produkcjach jak „Poznaj moich rodziców” czy „Słodkie zmartwienia”.
Nie wszystkim członkom obsady udało się jednak odnieść pożądany sukces. Mary B. Ward, która w „TV 101” była przezabawna jako Penny, na początku lat dziewięćdziesiątych zniknęła z radarów. W 1997 roku aktorka ponownie dostała szanse na zaistnienie poprzez jedną z głównych ról w produkcji „Prawnik z Manhattanu”, ale serial zszedł z ekranów po jednym sezonie. Andrew Cassese mający dość swojego dotychczasowego emploi zrezygnował z aktorstwa, zamiast tego częściej pracował po drugiej stronie ekranu (w produkcji) i na deskach teatru. Pozostali członkowie obsady utrzymywali się na powierzchni występując w epizodach głośnych produkcji telewizyjnych. Niektórzy podobnie jak Cassese, Monique Salcido czy Stewart Goddard z czasem zamknęli ten etap w życiu.
W dwóch odcinkach „TV 101” mogliśmy zobaczyć przyszłą gwiazdę m.in. „Miasteczka Twin Peaks” Sherilyn Fenn. Fenn wcielała się w rolę policjantki pod przykrywką uczennicy, która ma wytropić handlarzy narkotyków na terenie szkoły. Co ciekawe, niecały rok wcześniej aktorka zagrała epizod w „21 Jump Street”, gdzie paradoksalnie sportretowała nastolatkę zlecająca morderstwo swojego ojca jednemu z chuliganów i dilerów, którym okazał się pracujących pod przykrywka policjant Tom Hanson (Johnny Depp).
„TV 101” to bardzo ciekawa produkcja, która po latach została (niesłusznie) zapomniana. Dodatkowo podjęcie kontrowersyjnego tematu aborcji tylko skierowało na twórców lawinę krytyki, która w połączeniu z zaledwie przyzwoitą oglądalnością doprowadziła do zdjęcia „TV 101” z anteny. Szkoda, myślę że jeszcze jeden lub dwa sezony mogłyby wnieść do amerykańskiej telewizji dawkę ciekawego spojrzenia na codzienność i problemy ówczesnych nastolatków.
8/10
